Przepiórka chińska (Coturnix chinenisis) jest najbardziej znaną przepiórką obok przepiórki japońskiej. Wyhodowano kilka odmian barwnych przepiórki, najbardziej znaną jest mutacja srebrna, która całkowicie odbiega od ubarwienia dzikiej przepiórki. Kolejną odmianą barwną są szeki, ich upierzenie z kolei jest nieregularne, są to mieszanki kolorów czarnego, brązowego, białego, siwego, srebrnego, jasno-brązowego i innych. Są też odmiany: cynamonowa i taka, której upierzenie nie różni się prawie w ogóle od upierzenia przepiórki nominalnej, poza jednym samiec nie ma białej plamy na szyi.

   Przepiórka chińska występuje w południowych Chinach, Sri Lance, Nowej Gwinei, Indiach i Australii. Jej środowiskiem życia są gęste trawy, brzegi bagien i obszary pól uprawnych. Przepiórka chińska jest jednym z najmniejszych kuraków na świecie, jej długość wynosi 13-14 cm. W naturze przepiórki przebywają w stadkach 6-7 osobników. W sztucznych warunkach powinny być trzymane parami, ponieważ samce bardzo często będą walczyły i raniły się nawzajem. Przepiórkom powinien być podawany pokarm składający się prosa, kanaru, owsika, maku (jest ich przysmakiem), można im podawać też inne nasiona. Gdy tylko mamy taką możliwość możemy im podawać owady. Stanowią one bardzo dobre źródło białka zwierzęcego, ewentualnie możemy je zastąpić ugotowanym na twardo, jajem kurzym. W lecie możemy im podawać wszelkiego rodzaju chwasty, które właśnie owocują. Przepiórki chętnie jedzą proso w kłosach, więc jeżeli mamy trochę ochoty i czasu, można sobie założyć małe poletko, obsiane prosem.

 Często samczyki są skubane przez samiczki (lub odwrotnie). Należy wtedy pilnikiem do paznokci przypiłować górna część dzioba samiczce (samczykowi).

  Za pomieszczenie przepiórkom może służyć klatka, ale lepsza będzie skrzynka z jedną otwartą ścianą pokryta siatką o drobnych oczkach. W klatkach lub skrzynkach, sufit należy zabezpieczyć miękkim materiałem, np. styropianem. Spłoszona przepiórka startuje do lotu pionowo w górę, co może się sakończyć uszkodzeniem głowy. Jednak najodpowiedniejszym miejscem do hodowli przepiórek jest woliera lub pokój. W dużym pomieszczeniu możemy przepiórkom stworzyć miejsca przypominające im warunki naturalne. Podłogę możemy wysypać piaskiem, ziemią, żwirkiem, korą, suchymi liśćmi, gałęziami, najlepiej drzew iglastych, gdyż są one bardziej trwałe (oprócz modrzewia). Zacziszne miejsce lęgowe, możemy stworzyć używając deseczki (patrz - rysunek obok). Wnętrze takiego "legowiska" możemy wyłożyć mchem lub darnią. Musimy wtedy ograniczyć swoje wizyty w tym miejscu, gdyż raz spłoszona przepiórka z jajek, może nie wrócić do gniazda, by je ponownie ogrzewać. Miałem kiedyś taki przypadek, że gdy wyjechałem na 3 dni, przepiórki były pozostawione przez ten czas bez odwiedzin. W kupce śmieci (łupy nasion, pióra), zrobiły sobie legowisko. Zaczeły wysiadywanie, które się skończyło po moim powrocie, gdyż zostały spłoszone. 

Jeżeli samica będzie wysiadywała jaja przez 18 dni, to powinny wykluć się młode. Młode przepiórki przypominają miniaturowe kurczątka, są wielkości trzmiela. Potrafią przejść między drutami standardowej klatki, dlatego trzeba ją zabezpieczyć np. tekturą do wysokości 10 cm. Obserwacja odchowychowywania młodych przez samiczkę jest bardzo ciekawsza. Widzimy wtedy ich naturalne zachowanie, samica wodzi młode za sobą i szuka dla nich owadów, jak kura, grzebie nogą w podłodze. Wtedy musimy im dostarczyć dużo różnorodnego pokarmy, ale o tym za chwilę.

Można je też odchowywać sztucznie. Samica dość często znosi jajeczka, na dnie klatki, są one barwy szarej do prawie brązowej, drobniutko nakrapiane. Wtedy bierzemy takie jajeczka, wkładamy do pojemnika, z piaskiem lub trocinami i przenosimy do jakiegoś pomieszczenia, o niezbyt wysokiej temperaturze i dwa razy dziennie odwracamy, ponieważ inaczej się zależą. Jedno takie jajeczko możemy przechowywać max. 10 dni, jeżeli chcemy z nich mieć młode. Gdy będziemy mieli ok. 5 jaj, możemy je podłożyć, np. papużkom falistym, lub do odpowiedniego inkubatora. Ja próbowałem obu sposobów. Jeżeli chodzi o inkubator, to zrobiłem go sobie sam. Stare 7 litrowe akwarium okleiłem styropianem, pokrytym z jednej strony folią aluminiową. Co skutecznie redukowało utratę ciepła. Do tak przygotowanego akwarium, włożyłem 1 litrowy słoik z wodą, w którym była 15 watowa grzałka (stosowana w akwarystyce). Słoik oddając ciepło, podniósł odpowiednio temperaturę do ok. 36 °C, a woda parując, doprowadziła do stworzenia odpowiedniej wilgotności, ok. 75%. Młode wylęgły się po 18 dniach, w odstępach 2 godzinnych. Później zostały przeniesione do większego akwarium, nad którym była 40 watowa żarówka, dzięki czemu otrzymałem odpowiednią temperaturę (ok. 35°C), ale gdy nie było prądu to musiałem sam je ogrzewać, trzymając w ręce i chuchając lub akwarium przenosząc do namiotu, który był na słońcu i w środku panowała wysoka temperatura, którą bardzo lubią młode przepiórki. Gdy było ciepło na polu, to brałem je pojedynczo do ogrodu i przez ok. 15 min pilnowałem, obserwując ich nieudolne polowanie na małe owady. Drugi sposób jest tańszy i łatwiejszy, musimy tylko zgrać lęg falistych ze znioską przepiórek. Podkładamy jaja przepiórek pod rozpoczynającą lęgi papużkę falistę, lub inną papugę. Jajka rodziców zastępczych musimy usunąć, ponieważ papużka nie jest w stanie ogrzać zbyt dużej ilości jaj. Po upływie 14 dni musimy często kontrolować budkę, by jak najszybciej odebrać świeżo wylęgłe przepiórki. Dalszy odchów jest taki jak opisałem powyżej. Zaraz po wylęgu podajemy młodym wodę, w zakrętce od słoika, z położoną w niej szklanką, tak, żeby woda była tylko w szparach oddzielających krawędź słoika od krawędzi szklanki. Naturalnym pokarmem wszystkich kuraków są organizmy żywe. A więc powinniśmy podawać młodym przepiórką, pokarm żywy dostosowany do wielkości dzioba, np. rureczniki, larwy ochotki, larwy komarów, posiekane dżdżownice. Pokarmem zastępczym może być jajo kurze, pokarm dla rybek, roztarty pokarm dla psów. Nasiona możemy zacząć wprowadzać, gdy młode będzie już opierzone. Szatę dorosłego ptaka przybierają w wieku 5 tygodni. Zdolne do rozrodu są przepiórki, mające co najmniej 6 miesięcy.
    

Maciej Ćwik